Çocuk Olmak

Çocuklara gerçekten onların hak ettiği gibi davranılıyor mu? Onlar bir birey olarak kabul edilip sözleri önemseniyor mu? ‘Bu konuda sen ne     düşünüyorsun’ deniyor mu? Bu konu gerçekten toplumumuz için önemli bir sorun. Ya çocuk olmanın avantajları?

Bizler çocuk olarak bazen kendimizi iyi ifade edemeyiz. Birisi bize bir soru sorduğunda rahat cevap veremeyiz. Ben bir çocuk olarak bizlerin çok iyi dinlenmediğini, sözlerimizin çok da dikkate alınmadığını düşünüyorum. Benim odam için yatak bakarken “Anne ben bunu beğenmedim, başka bir yatak alalım.” dediğimde “Evet, evet alırız.” deyip sözlerimi geçiştiriyorlar. Eminim ki birçok anne baba bunu yapıyordur.

Ama onlar neden böyle yapıyorlar? Hiç düşündünüz mü? Mesela bir sınav oldunuz ve bu sınavdan düşük not aldınız. Bazı anne babalar kızarlar. Kötü not almayın ki size kızmayalım derler. Aslında kızmayarak düzgünce anlatabilirler ama onlara bu yol daha uygun geliyor galiba. Bir de okulla ilgili sorunlarımız vardır. Okuldaki arkadaşlarımızla küseriz. Derste aklımızı kurcalarlar bu nedenle de dersimiz olumsuz yönde etkilenir. Başarı seviyemiz düşer. Kötü not aldığımızda da iyice üzülürüz. Çocuk olmanın sadece sıkıntılı yanları yoktur ki. Çocuk olmanın çok fazla avantajı da vardır.

Örneğin bizim en büyük avantajımız okula gitmektir. Bir bilgi sahibi olmaktır. Çünkü biz ne kadar çok bilgiye sahip olursak hayatımız o kadar kolay olur. Ne kadar iyi eğitim alırsak o kadar yatırımımız olur. Çocuk olunca birçok aktiviteye katılabiliyoruz. Tabi büyükler de katılabiliyorlar. Ama bizim aktivitelerimiz daha eğlenceli oluyorlar. Hem de boş zamanlarımızı dolduruyoruz. Mesela sabahçılar için bazen erken kalkmak zor oluyor ama onlar her sabah erken kalkarak sağlıklı ve zinde oluyorlar.

Çocuk olmanın en değerli avantajı, sizi ilgilendirenlerin dışında sorumluluk sahibi olmamak diye düşünüyorum. Derslerimize karşı sorumluluğumuzun dışında sorumluluğumuzun olmaması bizi yormuyor. Oysa anne ve babamızı düşündüğümde yetişkin olma konusunda fazla istekli değilim doğrusu. Çocuk olmak çok güzel bir duygudur. İleride çocukluk yıllarımı özleyeceğimi biliyor ve bunun çok çabuk geçmesini istemiyorum. Şöyle tadını çıkara çıkara yaşamak istiyorum bu yaşlarımı.

Anne ve babalarımıza da biraz daha empati yapmak kalıyor. Lütfen bizi bir birey olarak kabul edin. Bizim söylediklerimize değer verin ve bizi dinleyin. Bize bir kural getiriyorsanız nedenini de açıklayın. Bizlerin de mantıklı düşünebileceğimizi, bir şeyi neden yapmamamız gerektiğini açıkladığınızda anlayabileceğimizi bilin. Bize “Biz çocukken…” diye başlayan cümleler kurmaktan vazgeçin.

Her dönemin çocukluğu farklı, sizlerin yaşadıkları şeylerle bizim yaşadıklarımızın aynı olması imkânsız. Kısacası çocukluğumuzu bir çocuk olarak yaşamamıza izin verin; çünkü zamanı geri almak olanaksız.